#STARTED FROM THE BOTTOM

Rutger van den Berg


In 2013 was in Nederland 16% van de 15- tot 25-jarige beroepsbevolking werkeloos. In de periode 2008 – 2013  is de jeugdwerkloosheid gestegen met bijna 8 procent (CBS, 2014). De werkeloosheid is het hoogst sinds de jaren ’80. Niet echt een bemoedigend vooruitzicht als je je opleiding aan het afronden bent. Hoe gaan jongeren hiermee om?

Steeds meer jongeren beseffen dat het (momenteel) moeilijk is om professioneel succes te behalen via de klassieke route: studeren, solliciteren en jezelf vervolgens gestaag naar de top werken. Nee, de concurrentie is momenteel moordend op de arbeidsmarkt. 30 sollicitatiebrieven sturen voordat je überhaupt een keer wordt uitgenodigd voor een gesprek is geen uitzondering. Zie binnen dat speelveld nog maar eens een baan te vinden die bijdraagt aan het hoogste doel voor jongeren: gelukkig worden.

Maar veel jongeren zijn positief opgevoed, geloven volop in hun eigen potentie en  in de maakbaarheid van hun leven. Gedurende hun opvoeding hoorden ze regelmatig van ouders: “Als jij echt je best doet, kan je alles bereiken wat je wilt.” “Het maakt ook niet uit wat je kiest, zolang je maar gelukkig bent”. Jongeren stellen zichzelf vanuit die gedachte hoge doelen. De zogenoemde ‘BV IK’ is hierbinnen vaak belangrijker dan de belangen van een werkgever. Wat jongeren echt willen is van hun passie hun werk maken.

De aantrekkingskracht van ondernemen
De meest voor de hand liggende vorm om dit te bereiken is: ondernemen. Jongeren dromen graag weg in alle succesverhalen over nieuwe ‘vlotgaande’ brands en worden zo gevoed met het idee dat succes voor het oprapen ligt. De JUST DO IT mentaliteit wordt daardoor steeds sterker. Bijna 4.500 jongeren onder de 19 hebben zich in 2013 ingeschreven bij de KvK en 35% ( een derde) van alle startende ondernemers in Nederland was vorig jaar onder de 30 oud (± 55.000). Een eigen onderneming starten is voor een groeiende groep jongeren dus een logische stap. Deels uit noodzaak én deels uit de ambitie om ‘echt leuk’ werk te doen. Onderzoek van Panteia toonde ook al dat één op de tien jongeren tussen de 18 en 24 jaar intenties heeft om binnen drie jaar een bedrijf op te zetten . Natuurlijk durft lang niet iedereen deze stap te zetten, maar ondernemerschap heeft onder vrijwel alle jongeren veel status: als jij je eigen boontjes kunt en durft te doppen heb je een streepje voor op anderen.

Een mooie illustratie van de huidige status van ondernemen is het fenomeen: ‘Stipster’. Steeds vaker zie je in koffietentjes (of in  leegstaande kantoor- en winkelpanden) hippe jonge mensen die daar hun ‘office runnen’. De jonge ondernemer vormt daar gewapend met laptop, visitekaartjes en flat white een zelfstandige onderneming (commercieel of non-profit, maar altijd geëngageerd) en brengt dit maar wat graag onder de aandacht van anderen. In een maatschappij waarin het draait om zichtbaarheid, moet je tenslotte wel kunnen shinen in de spotlight en datgene uitstralen wat er van je verwacht wordt. Jongeren voelen daarom vaak de druk om zich groter en bekwamer voor te doen dan ze zijn. Enkel dan worden ze serieus genomen en krijgen ze de kansen die ze nodig hebben om daadwerkelijk hogerop te komen. Een Youngworks Trendteamlid zei zelfs: “Je moet zó goed bluffen, dat je het zelf gaat geloven.”

Crowdfunding als toverwoord
Jonge ondernemers missen vaak de middelen om zelf te investeren, dus startkapitaal wordt ondermeer bij elkaar gesprokkeld via crowdfunding (ook hierbij legt een beetje bluffen je geen windeieren natuurlijk..). Het vertrouwen van jongeren in deze financieringsvorm is groot. Het is vanzelfsprekend om crowdfunding in te zetten voor het starten van een geëngageerde onderneming, maar ook voor individuele doelen wordt dit niet geschuwd. Zo probeerde Ralien Bekkers afgelopen jaar bijvoorbeeld haar studie aan Yale te betalen met behulp van crowdfunding. Via haar website www.raliennaaryale.nl haalde ze binnen vijf weken meer dan 20 duizend euro op. Dit Digi-Bedelen is helemaal niet vreemd in de ogen van veel jongeren. De ambitie van deze generatie is intern gericht en vanuit dat interne gericht op de wereld. De ambitie is niet puur gericht op geld of carrière, of enkel op het verbeteren van de wereld. Ze zijn gericht op zelfontplooiing en vanuit jezelf betekenis hebben in de wereld om je heen. Het is toch logisch als anderen dan ook in jou als persoon investeren?

Disclaimer Back to top