#keepin it real

Rutger van den Berg


2014 was het jaar om je af te zetten tegen ‘Basic Bitches’. Een lastig te definiëren fenomeen, maar als we het plaatsen binnen Nederlandse jeugdcultuur zijn het meisjes en jonge vrouwen die de ‘mainstream’ belichamen: ze dragen Uggs. worden wild van een karamel-choco latte van de Starbucks, vallen flauw bij een optreden van One Direction en laten geen handeling voorbijgaan zonder dat met de wereld te delen via instagram. Herken je ze? Vast wel, maar herkennen zij zichzelf ook als ‘Basic Bitch’? Nee zeker niet. Jezelf herkennen in een stereotype past namelijk niet binnen het individualistische idee van uniekheid onder jongeren.

De adolescentie is een periode van identiteitsontwikkeling. In dit proces ontwikkelen en herkennen jongeren zichzelf steeds meer als individu. Dit begint in de middenadolescentie (14-16 jaar) met een onderscheidende profilering binnen de groep: door je af te zetten tegen anderen stijgt je status. Vervolgens gaan jongeren zichzelf in hun late adolescentie (17+) vanuit hun groeiend zelfbewustzijn ook steeds meer als een uniek persoon beschouwen.

De zoektocht naar een eigen, onderscheidende identiteit begint voor veel jongeren met een (soms vrij extreme, soms ook vrij milde) verkenning van verschillende (sub)culturen en smaken.

Tegenwoordig is de zoektocht naar een eigen identiteit van jongeren veel zichtbaarder dan vroeger (bedankt social media!). Internet legt het hele spectrum bloot van hoe jongeren zich proberen te onderscheiden en welke uitersten daarin te vinden zijn. Zo is er ook een directe tegenhanger van de basic bitches: De zogeheten ‘soft ghetto’-stroming. Deze originaliteitsgedreven jongeren hebben camp tot een leefstijl verheven en geven een eigen twist aan de jaren ‘90 hiphopcultuur: met Björk-knotjes, pastel haarkleuren (roze, paars, blauw of grijs), hoog opgetrokken witte sportsokken (soms met slippers), flatforms en holografische prints blazen ze danspasjes uit de 90’s weer nieuw leven in en prijken ‘oude’ helden zoals 2Pac en Notorious BIG weer op T-shirts, posters en Tumblr’s. Ze blazen ouderwetse hiphopcultuur nieuw leven in, maar wel overgoten met hun eigen ironische hipstersausje.

Waar binnen de Soft-ghetto wordt gekozen om (samen met je beste vrienden) originaliteit te benadrukken, bestaat er ook een groep die deze originaliteitsdrang juist verwerpt en die dit met nadruk niet nastreeft. Deze beweging (door TrendWolves benoemd als ‘New Modesty’) probeert te breken met zelfverheerlijking. Looks en likes zijn minder belangrijk voor deze groep. Hun idee is: ik ben gewoon 1 van 7 miljard mensen en net zo uniek als ieder ander. Een deel van deze jogneren besluit zich daarom te kleden volgens de Norm Core: de stijl van de jaren ’90, Seinfield, dus zo doorsnee en saai mogelijk. Maar het gebeurt ook laagdrempeliger met het bannen van #selfies en het kiezen voor een suffe of ironische profielfoto. Het paradoxale aan deze beweging is: bewust jezelf neerzetten als niet uniek, maakt je juist uniek in de ogen van andere jongeren. En is alsnog een manier om je af te zetten tegen de mainstream.

Disclaimer Back to top