Studenten leren kiezen

Update

Marketing Tribune: Youngworks over jongeren als breekijzer in je organisatie

Dit artikel is eerder verschenen in de Marketing Tribune van 17 april 2012.

Binnen vrijwel alle organisaties wordt het geroepen: denk out of the box! Daar liggen de oplossingen. Jongeren staan bekend als ‘out of the box- denkers’ bij uitstek. Bij YoungWorks krijgen we daarom regelmatig vragen van organisaties met een wervingsprobleem: het lukt niet om voldoende jonge werknemers binnen te halen, waardoor de gewenste frisse wind uitblijft. Het aantrekken van jonge werknemers is echter niet het enige wat nodig is voor die frisse wind. Minstens even belangrijk is het met behulp van jongeren herontdekken van de binnenkant van de box.

YoungWorks

Wat is de box?

Out of the box denken is bewust buiten je eigen kaders treden: je negeert of passeert eigen (voor)oordelen en beperkingen, beperkingen van de organisatie, van collega’s en van het onderwerp. Het blijvend effect van veel out of de box sessies valt soms tegen. Het is moeilijk een concrete vertaling te maken van de resultaten; in de implementatie blijken de beperkingen vaak reëel en onoverkomelijk. Je kunt je dus afvragen of out of de box de beste vorm is.

Waar gaat het nou eigenlijk om?

Vrijheid en creativiteit in het bedenken van oplossingen is geweldig. Creativiteit is geen raadsel en ook geen wonder. Het is werk, en werk dat veel mensen veel beter kunnen dan ze denken, als je ze het maar op de goede manier vraagt. Toch gebruiken veel mensen hun creativiteit maar beperkt in hun werk. Vaak is angst hiervoor een drijfveer: het kan toch niet (want mijn meerdere gelooft er niet in), het is niet praktisch genoeg (want veel te anders dan wat we nu doen), het is te moeilijk (en ik heb geen zin om mijn nek uit te steken), straks gaat het fout! (en dan mag ik de rommel opruimen). Deze opvattingen beperken de creativiteit en dus gaan we massaal in out of the box- sessies.

Leve de box!

De box heeft een slecht imago. Maar dat is onterecht. Grenzen zijn er, en die gaan niet ineens weg. Veel grenzen en afspraken zijn zelfs goed: ze helpen ons het werk beter en efficiënter te doen. We kunnen er dus maar beter mee leren omgaan. Wel is het van groot belang de grenzen te onderzoeken. Zijn het wel echte grenzen? En hoe hard dan? Als ze hard zijn mag je ze niet negeren, en als ze niet zo hard zijn liggen ze misschien wel anders dat je eerst dacht.

De jongeren komen

Bedrijven met een ‘jong team’ en een ‘frisse kijk’ vinden we aantrekkelijk. Toch vinden veel bedrijven het best moeilijk jonge werknemers goed in te zetten en begeleiden. Dat is omdat ze vaak minder gevoel voor hiërarchie en bestaande structuren hebben en vanuit hun bravoure (en zelfoverschatting?) zomaar van alles roepen. Dat komt deels omdat ze bijna allemaal zijn opgevoed in een vrije traditie: als jouw geluk thuis altijd centraal heeft gestaan is het moeilijk ineens in een strakke hiërarchie te functioneren waarin jij maar een klein radartje bent. Daarnaast zijn de hersenen van jongeren nog niet af. Uit Puberbrein binnenstebuiten: “Door iets veel te doen ontwikkelen zich vaste routes in het brein. Daardoor functioneert je brein efficiënt en wordt je steeds beter in je taak. Als je iets nieuws leert zijn er eerst ‘zandpaadjes’, na veel ervaring zijn dat snelwegen geworden.” Weinig gebruikte verbindingen worden weggesnoeid, veelgebruikte verbindingen worden steeds sterker. Jongeren hebben op het gebied van werk vaak alleen zandpaadjes. En dus denken ze niet zo snel mee, of hebben ze relatief weinig oog voor vaste structuren.

Tegelijkertijd zijn jongeren heel creatief; juist omdat hun denken minder vast ligt. Eveline Crone (hersenonderzoeker) zegt: “Jongeren zijn vaak vele malen creatiever, idealistischer en vindingrijker dan volwassenen.” De meeste wiskundige ontdekkingen worden gedaan door wiskundigen van onder de vijfentwintig. Je zou kunnen zeggen dat ze minder last hebben van de box. Aanvullend zijn volwassenen beter in het actief naast elkaar houden van informatie, de context zien en het plannen van handelingen. Hun hersenen zijn efficiënt ingericht (snelwegen), ze hebben meer ervaring waarvan ze gebruik kunnen maken en meer overzicht. Natuurlijk gaat dit niet op voor alle jongeren en alle volwassenen, maar in deze context is het interessant om zo naar generaties te kijken.

Combineren van generaties

Mathieu Weggeman heeft generaties in een model gevat dat beschrijft wat de route is die kenniswerkers door een bedrijf maken.

Wil je als organisatie creatief denken, ontwikkelen en stimuleren, dan is een structurele aanpak nodig: laat generaties samen werken. Dit lukt niet in een enkele out of the box- sessie. Als je trainees structureel koppelt aan productietijgers ontwikkelt de trainee zich sneller tot ster en krijgt de productietijger energie en inspiratie die hem behoedt voor de passieve verteller-rol.

In zo’n samenwerking hebben trainees voornamelijk de rol van uitdager van de grenzen, oprekker van de box en het bedenker van bijzondere oplossingen. Zij zijn nieuwsgierig. Productietijgers zorgen dat er een vraag ligt, de discussie gevoed en niet vrijblijvend wordt en dat de oplossingen getoetst worden aan de realiteit. Zij zijn expert. Als het beide generaties lukt het geloof in dit generatiewerken te omarmen en concreet vorm te geven maak je als organisatie gebruik van de kracht van het verschil.

Hoe organiseer je dat?

Het loont om actief te zorgen voor een gevarieerde ploeg medewerkers die positief en structureel samenwerken. In een speciaal ontwikkeld programma waarbinnen zowel jonge als oudere werknemers vanuit hun kracht veilig samenwerken zodat zij en daarmee het bedrijf maximaal van elkaar profiteren. Innovatief en creatief, en gewoon binnen de box.

Delen via social of mail.
Close

BLIJF OP DE HOOGTE

Ontvang net als meer dan 6.000 anderen maandelijks jongerentrends, inspiratie en nieuw werk in je mailbox.