Fail better: jongeren als onderzoekende participerende burgers

Vorige week was TEDxKids in Brussel neergestreken. Het onderwerp, dat in vrijwel alle talks aan de orde kwam, is dat we in het opleiden en vormen van kinderen en jongeren meer moeten inspireren tot het nemen van een actieve eigen rol.

DIY learning: actief leren in een zelfgekozen proces.

Verschillende sprekers pleiten voor afstand nemen van de theorie en meer aandacht geven aan het leren vanuit praktijk. Kritiek op het onderwijs is dat we jongeren opleiden om over dingen na te denken, maar ze nooit daadwerkelijk iets laten doen. We maken scholars van ze, terwijl we ze meer als makers zouden moeten opleiden. Niet zozeer om een tekort aan timmermannen op te lossen, maar omdat je van actief dingen doen en zelf proberen vindingrijker wordt en beter leert observeren en analyseren. Daarnaast doet het een beroep op je creativiteit.

Fouten maken mag. Die manier van denken is in de game-industrie al heel gebruikelijk. Games zijn helemaal ingericht op het proberen en falen, om daarna (het geleerde in praktijk brengend) succes te hebben. Al je inspanning wordt beloond. Fouten maken wordt niet bestraft maar gestimuleerd. Fail better! Veel mensen spelen games omdat deze snelle successen heel lekker zijn: er is veel progressie, je bent zelf de baas, uitdagingen worden stapsgewijs aangeboden en zijn behapbaar. Door jongeren een hands-on mentaliteit aan te leren zullen ze eerder geneigd zijn actief naar een oplossing te zoeken.

Excellentie: het (h)erkennen van talenten.

Het is belangrijk de verschillende soorten talenten die er zijn te (h)erkennen en iedereen de ruimte te geven zich optimaal te ontwikkelen. OCW streeft datzelfde na in haar Actieplan Beter Presteren: aandacht gaat niet langer voornamelijk uit naar het meenemen van iedereen, maar juist naar het aanmoedigen, koesteren en ontwikkelen van talent. Hoe dat vorm moet krijgen in het onderwijs in Nederland zal blijken, maar de prestatiegeneratie lijkt er klaar voor.

Dat ontwikkelen van talent past volgens de sprekers niet in een gestandaardiseerd schoolsysteem. Leren moet een individueel proces zijn waarin leerlingen steeds worden uitgedaagd progressie te boeken. Dat het (inter)actiever en persoonlijker maken van het leerproces niet perse automatisch leidt tot een gebrek aan structuur en begeleiding bewijst Ananth Pai, een basisschoolleraar in de VS. Hij vindt 1 leraar per 20 (verschillende) kinderen niet voldoende. Om dat op te lossen heeft hij op een website verschillende educatieve (multiplayer) spellen geplaatst en laat zijn leerlingen daarin met andere kinderen online samen werken. Zijn taak hierbij is de kinderen te begeleiden in wat ze gaan doen.

De vraag is of ook de minder pro-actieve leerlingen mee in zo’n systeem. Pai bewijst dat dat kan. Een gevoel van veiligheid is daarin belangrijk: niet te grote stappen, niet veel (gepercipieerd) risico. De leerlingen voelen de veiligheid van de begeleiding; ze zijn in hun taak relatief vrij, maar raken nooit los.

Democratie: het beter verdelen van de kansen.

Een verschuiving van harde kennis naar het leren oplossen van problemen past bij het moderne leren. Zoals ook de 21 learners van Kennisnet zeggen: je hoeft het niet allemaal zelf te weten, je moet weten waar je het kunt halen. Samenwerken wordt steeds belangrijker. Voor jongeren is het voortdurend communiceren en delen van vraagstukken al een stuk natuurlijker dan voor sommige volwassenen. De digitale infrastructuur van nu is daarin een geweldige tool.

Volgens de TEDxKids sprekers zullen deze ontwikkelingen leiden tot meer participatie en democratie; mits je de toegang tot bijvoorbeeld technische middelen goed verdeelt. In die context is het geweldig dat One Laptop Per Child al 2.000.000 laptops heeft uitgedeeld.

Delen via social of mail.
Close

BLIJF OP DE HOOGTE

Ontvang net als meer dan 6.000 anderen maandelijks jongerentrends, inspiratie en nieuw werk in je mailbox.